Het is maandag

Maandag, het begin van de week, de vorige week is weer voorbij. Je gaat weer naar je werk, naar school of je blijft gewoon thuis.
Als je thuis blijft dan heb je geen werk of dan heb je geen school, dan ben je lui of vrij of ziek of je doet alsof je ziek bent, maar je blijft in je bed, want het is maandag. […]

Maandag, het begin van de week, de vorige week is weer voorbij. Je gaat weer naar je werk, naar school of je blijft gewoon thuis. Als je thuis blijft dan heb je geen werk of dan heb je geen school, dan ben je lui of vrij of ziek of je doet alsof je ziek bent, maar je blijft in je bed, want het is maandag.

Maar als je oud bent en bejaard, dan heb je geen school en dan heb je geen werk dan is het maandag zonder dat je weet dat het maandag is, het is een dag zoals elke andere dag. Als je oud bent en bejaard dan kan je niet in bed blijven liggen je wilt er zo vroeg mogelijk uit want het… ja welke dag is het dan eigenlijk?

Je stapt uit je bed en je kijkt naar buiten. Het is 7 uur en de buurman gaat naar zijn werk, hij kust zijn vrouw gedag en zwaait naar zijn kinderen. Je herkent jezelf een beetje in deze man. Toen je nog een vrouw had en je kinderen nog thuis woonden, toen je nog mocht zwaaien en een kus mocht geven. Nu mag je alleen op donderdagmiddag even kussen, je dochter komt even langs met haar kleinkinderen, ze blijven maar een uurtje want opa praat alleen over de dingen van vroeger.

Je ziet de verveling van je kleinkinderen en je twijfelt of je het verhaal al een keer eerder hebt verteld. Het is echter niet die twijfel die je het meest zorgen baart, je twijfelt over wat ergers, iets wat je eigenlijk moet weten als je een goede opa wilt zijn. Was het nou Bart of Bas, je bent de naam van je kleinkind vergeten…

Opeens krijg je een kus op je wang… “We gaan naar huis opa”. Je twijfelt, kijkt je kleinzoon in zijn ogen en verzint maar snel “tot volgende week jongen” en geeft hem een kleinigheid omdat opa’s dat behoren te doen. Geen Werther’s Original meer, want daar is hij de vorige keer bijna in gestikt.

Je zwaait ze nog even uit vanuit het raam. Ook de buurman komt weer thuis van zijn werk en je voelt de leegte en eenzaamheid als je terug de kamer inkijkt. Graag zou je even in de huid van de buurman willen kruipen, naar de warmte van zijn vrouw en kinderen. Maar eens is hij net zo oud als jij, zoals iedereen oud zal gaan worden.

Wanneer je voor het raam staat en de buurman naar zijn werk ziet gaan en je alleen daarom weet welke dat dag het is, dan weet je dat je oud bent. Dus denk een beetje aan de ouderen, want later bent u net zoals zij nu zijn.

Het is maandag.